geçen sene hiç hasta olmadım diye sevinirken bu sene iki hafta içinde bir soğuk algınlığı bir de grip olmam, neden hastalıktan nefret ettiğimi tekrar hatırlattı.
hastalığın her türlü hali beni psikolojik olarak çökertiyor, hastalık halinden nefret ediyorum.
tamam kimse hasta olmak istemez ama ben hastalandığımı hissettiğim an kendimden tiskinmeye başlıyorum. hele hastalığın en ileri dönemlerinde gördüğüm karabasanlar iyice çekilmez oluyor;
hayatımdan yaptığımdan tüm
hatalarla tek tek yüzleştiğimi hissediyorum. rüyalarımda devirdiğim çamlar, yaptığım gaflar karşıma çıkıyor, ilkokuldaki kötü anılarımı bile hatırlıyorum. sonrası bir seri katilin doğuşu.
bu yüzdendir ki tüm hastalıklarımı tek başına atlatmaya çalışıyorum, evde her zaman hazırda bulunan sedergine, c vitaminleri, umca, tylolhot.... en yakın dostlarım.
nefret ederim hastalıktan, umarsızca...
